ขอโทษนะ
เป็นอะไรไป
จุนอู...
วันนี้ขอฉันกลับคนเดียวนะ
ฉันไม่เป็นไรจริง
วันนี้ฉันอยากไปส่งเธอน่ะ
วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน และก็...
ไม่อยากให้เธอกลับคนเดียว
เข้าบ้านเถอะ
อืม ขอบคุณนะที่เดินมาส่ง
จะปล่อยให้ซูบินหลงทางได้ยังไง
ขอโทษสำหรับเรื่องก่อนหน้านี้ด้วยนะ
ที่พูดออกไปแบบนั้น โดยไม่นึกถึงความรู้สึกเธอเลย
ฉันด้วย
ฉันรู้ว่านายรู้สึกยังไง
นายเป็นห่วงว่าฉันจะถูกแม่ดุ
และไม่ว่าแม่จะรู้เรื่องหรือไม่
แต่นายก็อยากจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้
วันนี้ขอบคุณมากนะ
นี่เป็นวันเกิดที่ดีที่สุดของฉันเลย
จริงเหรอ
ไปก่อนนะ
อืม
จุนอู
สุขสันต์วันเกิดนะ
ขอบคุณนะ
ไปได้แล้ว
วันนี้แม่กลับบ้านเร็วจัง
อืม
วันนี้ประชุมเลิกเร็วน่ะ
ไม่เห็นพี่เขาเลย
อืม
ฉันบอกให้เขาออกเองล่ะ
แม่มาคิดดูแล้ว แม่เข้าไปยุ่งกับชีวิตลูกมากเกินไป
และคราวนี้เกรดก็เพิ่มขึ้นด้วย
แม่คะ จริงๆ แล้ว
วันนี้วันเกิดจุนอูล่ะ
หนูรู้ว่าหนูไม่รักษาสัญญาที่ให้กับแม่
แต่หนูอยากไปอวยพรวันเกิดให้เขาจริงๆ
เลยไปที่บ้านจุนอูมาค่ะ
หนูเล่าให้พี่ที่คุมหนูฟังและขอร้องเขา
ไม่ได้ไปคนเดียว
หนูไปกับชานยอล ดาฮิน
และก็เพื่อนๆ คนอื่นด้วย
ขอโทษค่ะ
ลูกก็รู้ว่าไม่ควรผิดสัญญา
แต่ลูกก็ยังทำ
เพราะหนูชอบจุนอูค่ะ
หลังจากนี้หนูจะไม่ผิดสัญญาที่ให้กับแม่แล้วค่ะ
หนูจะตั้งใจติวและไปเรียนพิเศษ
และทุกอย่างที่แม่ต้องการ...
ไม่สิ
หนูจะตั้งใจทำทุกอย่างให้ดีขึ้นเอง
โอเค
เข้าใจแล้ว
ก็ลูกบอกว่าจะจัดการเองนี่เนอะ
วันนี้มีสอบวัดระดับคณิตศาสตร์ ถ้าไม่อยากไปก็ไม่ต้องไปนะ
หนูจะไปสอบค่ะ
ขอบคุณที่หามาให้
สอบกี่โมงนะ
หนูต้องไปเตรียมตัวก่อนล่ะ
ซูบิน
เอานี่กลับไปเถอะ แม่รู้ว่ามันทำอะไรไม่สะดวก
พี่คะ สบายดีมั้ยคะ
ฉันส่งข้อความไว้ตั้งหลายครั้ง แต่ไม่เห็นพี่โทรกลับมาเลย
- น้อยใจนะเนี่ย - พอดีฉันยุ่งๆ น่ะค่ะ
ตอนนี้ฉันกำลังเข้าไปที่โซลน่ะค่ะ
ไหนๆ ก็จะไปโซลแล้ว เลยว่าจะเอาเครื่องเคียงไปให้พี่ด้วยค่ะ
ให้เอาไปให้ที่ออฟฟิศมั้ยคะ
ไม่ต้องเอาเครื่องเคียงมาให้หรอกค่ะ
คุณยอนอู ขอโทษทีนะ ฉันกำลังยุ่งมาก แค่นี้ก่อนนะคะ
อ๋อ ค่ะ
คือวันนี้วันเกิดจุนอู เลยแวะมาที่โซล
เข้าใจแล้วค่ะ ไว้ติดต่อมานะคะ
-♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪ -♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪
อะนี่
พวกเธอรู้ได้ไง
- เป่าเทียนเร็ว - ขอให้อายุยืนๆ นะ
- สุขสันต์วันเกิดนะ - สุขสันต์วันเกิด
เอาล่ะ
ขึ้นมาได้เลยครับ
คุณยอนอูคะ มาเจอกันหน่อยได้มั้ย
สวัสดีครับ
ครูอีจองมินอยู่มั้ยครับ
ฉันเอง
ครูโอฮันกยอลบอกให้ผมมาน่ะครับ
- ชเวจุนอูใช่มั้ย - ครับ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
มาถึงนี่ ไม่ไกลใช่มั้ย
ไม่เลยครับ
เข้ามาๆ
เคยเรียนวาดรูปมาก่อนมั้ย
ไม่เคยครับ
เคยเรียนวาดรูปแค่ตอนเด็กๆ น่ะครับ
นายมีพรสวรรค์ตามที่พี่ฮันกยอลบอกเลย
ชอบวาดรูปอยู่แล้วเหรอ
ครับ
ตั้งแต่ตอนเด็กๆ ถ้าได้วาดๆ เขียนๆ
จะรู้สึกสบายใจมากเลยครับ
มันทำให้ผมมีความสุขด้วย
เยี่ยมเลย นั่นล่ะเขาเรียกว่าพรสวรรค์
แต่ว่าเตรียบสอบเข้ามันไม่ง่ายหรอกนะ
เริ่มต้นช้ากว่าคนอื่น ก็ต้องพยายามมากกว่าคนอื่นหน่อยนะ
ครับ
- ถ้างั้นเริ่มตั้งแต่วันนี้เลยมั้ย - ครับ
จุนอู
ตรงส่วนนี้ ลองทำแบบนี้น่าจะดีกว่า
คุณยอนอู
เรื่องซูบินกับจุนอู
รู้อยู่แล้วใช่มั้ยคะ
ฉันขอร้องอะไรหน่อยได้มั้ย
อะไรเหรอคะ
ช่วยให้จุนอู
ย้ายไปเรียนใกล้ๆ ที่คุณทำงานอยู่ได้มั้ย
คะ
ฉันคิดว่าไม่ควรให้ทั้งสองคน อยู่ที่โซลด้วยกัน
ฉันลองคิดว่าจะให้ซูบินย้ายโรงเรียนก็แล้ว
แต่ติดเรื่องงานทำให้ทำแบบนั้นไม่ได้
จุนอูกลับไปอยู่กับแม่ก็น่าจะดีกว่านะ
คุณยอนอู ฉันรู้ว่าตอนนี้ฉันเห็นแก่ตัวแค่ไหน ฉันรู้ดีเลยค่ะ ฉันขอโทษจริงๆ แต่ว่า...
พอเป็นปัญหาเรื่องลูกแล้ว ฉันไม่รู้ต้องทำยังไงดีค่ะ
ฉันขี้ขลาดมากเลยใช่มั้ยคะ
ขอโทษนะคะ
แต่ว่า คุณยอนอู
ตอนนี้ดูเหมือนว่า...
ซูบินจะชอบจุนอูมากๆ เลยค่ะ
ฉันคิดว่าเธอชอบเขามากๆ
เด็กผู้หญิงวัยนี้มักจะถลำลึก กับเรื่องความรักอยู่แล้ว
ต่อให้หักห้ามใจยังไง
แต่วัยนั้นมันควบคุมความรู้สึกได้ยาก
ฉันรู้ดีเลยค่ะ ว่าจุนอูเหมือนคุณยอนอู
เขานิสัยเรียบร้อย
จิตใจดี ทุกๆ อย่าง
แต่ว่าคุณยอนอูคะ
ตอนนี้เป็นช่วงที่พวกแกต้องตั้งใจเรียน
ฉันก็รู้ว่าคุณยอนอู ก็อยากให้จุนอูตั้งใจเรียนเหมือนกัน
คุณยอนอูคะ
ตอนนี้เราแยกพวกแก ออกจากกันก่อนดีกว่าค่ะ
นะคะ
อย่างน้อยเราก็ต้องเข้าไปจัดการนะคะ ไม่งั้นจะทำยังไง
คุณยอนอูคะ ฉันน่ะ...
ขอโทษจริงๆ
ขอโทษจริงๆ นะคะ
แต่ว่าฉันขอร้องล่ะค่ะ
นะคะ
ฉันขอร้องขนาดนี้แล้ว ช่วยฉันหน่อยนะคะ
คือว่า
ไปเจอจุนอูมาแล้วเหรอคะ
พี่ไม่ได้ทำอะไร...
ที่ทำให้จุนอูเจ็บปวดใช่มั้ยคะ
พี่คะ
พี่ไม่ได้เป็นแม่คนอยู่คนเดียวนะคะ
ฉันก็เป็นแม่คนเหมือนกัน
ฉันอาจไม่ได้มีความสามารถเท่าพี่
แต่ฉันก็เป็นแม่คนเหมือนกัน
ฉันน่ะ
เพื่อจุนอูแล้วฉันก็ทำได้ทุกอย่างเหมือนกัน
ถ้าเพื่อลูกแล้วฉันก็ไม่กลัวอะไรเหมือนกัน
แต่รู้อะไรมั้ยคะ
ฉันเคารพความรู้สึกของลูกค่ะ
สิ่งที่ลูกรู้สึก
สำหรับฉันแล้ว มันสำคัญกว่าทุกอย่างบนโลกใบนี้เลยค่ะ
พี่คะ พี่ ฉันไม่ต้องการ
ที่จะเหยียบย่ำความรู้สึกพวกนั้นค่ะ
แม่ของซูบินไม่รู้ใช่มั้ย ว่าลูกสองคนคบกัน
ครับ
ครูครับ
ว่าไง
คือว่า...
ผมต้องไปทำงานพาร์ตไทม์แล้วครับ
โอเค จุนอู
แต่ว่านายแบ่งเวลากับงานพาร์ตไทม์ได้ใช่มั้ย
ครับ ได้ครับ
เดี๋ยวครูเก็บเอง เธอรีบไปได้แล้ว
ขอบคุณครับ สวัสดีครับ
[บันทึกนักเรียน มาฮวียอง]
[บันทึกผลการเรียน]
ว่าไงจุนอู
ครูครับ
ผมมาเรียนที่สถาบันที่ครูแนะนำมาแล้วครับ
เหรอๆ เป็นไงบ้าง
ทำได้ดีมั้ย
ครับ
ดีแล้วๆ
จุนอู ครูคนนั้นเขาเก่งมากเลยนะ
ทำตามที่ครูเขาบอก
และตั้งใจให้มากๆ ก็พอ
ไม่ต้องกังวลเรื่องอื่นเลย
ครับ ผมจะทำให้ดีเลย
และก็
ผมขอบคุณมากเลยนะครับ
ครูน่ะเป็น...
เป็นอะไร
ผู้มีพระคุณของผมเลยครับ
เหรอ อย่างนั้นเหรอ
ไม่หรอก
ไม่ขนาดนั้นหรอก
กำลังจะไปทำงานใช่มั้ย
ครับ
ตั้งใจทำงานนะ
และมีเวลาว่างก็อ่านหนังสือหน่อย
โอเค
[จดหมายสำนึกผิด]
เธอ...
ถูกย้ายมาเพราะ...
ถูกบังคับย้ายครับ
ชู่วว!
เธอ...
ตกใจนะเนี่ย
เธอมีพรสวรรค์นะเนี่ย วาดเต่าทองได้ดีขนาดนี้
ขอโทษที่มาช้าครับ
[มายุนกีซีอีโอแห่งคังอูกรุ๊ป ถูกสอบสวนเรื่องปลอมแปลงเกรดลูกตัวเอง]
[ชเวจุนอู]
จุนอู
สุขสันต์วันเกิด
นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่ฉันรู้สึกว่า วันเกิดของใครสักคนสำคัญกับฉันแบบนี้
- ขอฉันทำแบบนี้ - เร็วเข้า
เอามานี่เร็ว ไม่ เดี๋ยวก่อน
เสร็จแล้ว
ตรงไหน มันก็ดูดีออก
- มาห่อแบบนี้เถอะ - ไม่ห่อแล้ว
ฉันเคยคิดว่าคำพูดที่ว่า "ขอบคุณที่เกิดมา"
เป็นอะไรที่ซ้ำซากจำเจ
แต่พอได้เจอนายแล้ว ก็เปลี่ยนความคิดไปเลย
จุนอู
ขอบคุณที่เกิดมานะ
นายคือ...
คนสำคัญของฉันนะ
ในที่สุดนายก็เจอหนทางของตัวเอง ฉันก็อยากจะเตรียมของให้นาย
แต่ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับศิลปะเลย
ฉันไม่รู้ว่าที่เตรียมให้แบบนี้มันถูกมั้ย
ถึงแม้มันจะไม่ถูก ก็ช่วยเอ็นดูของพวกนี้หน่อยนะ
ถึงชเวจุนอู
จากซูบิน
ไม่มีอะไรผิดหรอก
ถ้าเป็นของที่เธอให้
จุนอู
แม่เหรอครับ
จะทานแล้วนะครับ
อร่อยมั้ย
ครับ
แต่ว่ามากินตอนนอนแบบนี้ได้ยังไง
ผมไม่ได้กินข้าวเย็น ตอนนี้หิวมากๆ เลย
วันนี้เป็นวันพิเศษจริงๆ
วันเกิดของจุนอู
วันนี้ลูกไปเรียนพิเศษศิลปะวันแรก
จริงๆ แล้ว ครูโอช่วยผมไว้เยอะเลยล่ะ
ช่วยหาที่ติวให้ผมด้วย
และก็ช่วยพูดกับครูสอนพิเศษ ผมเลยไม่รู้สึกกดดันด้วย
นั่นสิ แม่รู้สึกขอบคุณครูเขาขึ้นมาเลย ทำไงดี
ผมจะพยายามให้มากขึ้นไง
แม่ครับ
ผมน่ะ
ได้เจอคนดีๆ ที่นี่เยอะเลย
เจอครูฮันกยอล
และก็
ลูกได้เจอซูบินด้วยงั้นสินะ
นั่นสิ
พี่ไม่ได้ทำอะไร
ที่ทำให้จุนอูเจ็บปวดใช่มั้ยคะ
แม่ของผม
เขายังคิดว่าช่วงเวลาที่ได้ใช้กับรักแรก
คือช่วงเวลาที่งดงามที่สุดในชีวิต
ตอนที่อายุ 18
และก็ยังคิดถึงมันอยู่
แม่มีอะไรจะพูดกับผมใช่มั้ย
เปล่านี่
ไม่จริงอะ
แม่ต้องมีอะไรจะพูดแน่ๆ เลย
จุนอู
โตมาเป็นเด็กดีมากๆ อย่างที่แม่หวังเลย
ขอบคุณนะลูก ที่เกิดมาเป็นลูกชายแม่
♪ แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู ♪
กินเยอะๆ นะ
ครับ
เขาจะชอบของขวัญที่ให้มั้ยนะ
คิดถึงจัง
ยากใช่มั้ยล่ะ
แต่ว่าเตรียบสอบเข้ามันไม่ง่ายหรอกนะ
เริ่มต้นช้ากว่าคนอื่น ก็ต้องพยายามมากกว่าคนอื่นหน่อยนะ
จุนอู
เธอทำใจได้แล้วหรือยัง
อืม ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว
อืม ตัดใจได้หมดแล้ว
แล้วเธอล่ะ
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันก็ดีขึ้นเยอะแล้ว
ดาฮิน
ไง จองโอเจ
- หวัดดี - หวัดดี
หวัดดี
เราตัดสินใจเป็นเพื่อนสนิทกัน
โอ้ ยอดเลย
เข้าไปข้างในกันมั้ย
เอาสิ
เพื่อนรักทั้งสอง
ไปกันเถอะ
- ไปกันเถอะ - เฮ้อ
ด้วยอารมณ์ที่ดีขึ้นแล้ว
พอได้แล้ว
ขอบคุณของขวัญเมื่อวานมากเลยนะ
ฉันนะ
รู้สึกประทับใจมากเลย
จริงๆ นะ
อ่อ เมื่อวานฉันไปติวมาด้วย
จริงเหรอ
เป็นไงบ้าง
ดีมากเลยล่ะ
ในห้องเต็มไปด้วยคนที่นั่งวาดรูปอยู่
ตื่นเต้นไปหมดเลยล่ะ
ครูที่สอนพิเศษก็เก่งด้วย
ฉันคงได้เรียนรู้จากเขาเยอะเลยล่ะ
เยี่ยมไปเลย
ดีจังเลยนะ
แต่ว่า...
อีกหน่อยนายต้องเหนื่อยมากแน่เลย
ไปเรียนพิเศษด้วย และก็ต้องไปทำงานพิเศษอีก
ทำสองอย่างไหวเหรอ
ที่กวดวิชาก็อยู่ไกลด้วยไม่ใช่เหรอ
ก็ต้องทำให้ได้
ต้องทำได้
เพราะฉันคือชเวจุนอู
"ชเว" ที่แปลว่าเยี่ยมที่สุด
โอเค
เมื่อวานฉันก็ไปกวดวิชามาเหมือนกัน
จริงเหรอ
อืม
ฉันบอกแม่ด้วย
ว่าฉันไปอวยพรวันเกิดให้นายมา
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
อืม
ฉันสัญญาว่าจะตั้งใจให้มากขึ้น
โชคดีที่ดูเหมือนแม่จะเริ่มปล่อยวางแล้ว
และก็ไปทดสอบที่เรียนพิเศษ ที่แม่อยากให้ไปด้วย
เหนื่อยแย่เลยนะ
นายก็เหมือนกัน
- ทำได้ดีมาก - ทำดีแล้วนะ
ครูครับ
จุนอู
คุยกันหน่อยได้มั้ย
ครับ
จุนอู
ฟังสิ่งที่ครูกำลังจะพูดให้ดีนะ
อีกไม่นานทางกระทรวงจะเข้ามาตรวจสอบนะ
เรื่องเกี่ยวกับฮวียอง
นอกจากเรื่องปลอมแปลงคะแนนแล้ว
เขาอาจตรวจสอบเรื่องที่เกี่ยวกับเธอด้วย
มันอาจไปสะกิดความทรงจำแย่ๆ ของเธอ
ครูก็รู้สึกไม่ดีนะ
แต่เราต้องทำให้มันถูกต้อง
และพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเธอด้วย
ครูน่ะ รู้สึกผิดกับเรื่องนั้นที่สุด
ครับ
ฮวียอง
เขาจะถูกไล่ออกมั้ย
ช่างมัน
บอกว่าช่างมันไง
ฉันแค่ไม่ชอบที่พื้นมันสกปรก
ไม่ได้ทำเพราะนาย
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
ไปก่อนนะ
เจอกัน
ขอโทษที่มาช้าครับ ขอโทษครับ
[ชเวจุนอู]
ขอโทษครับ ขอโทษที่มาช้าครับ
[ร้านอาหารว่างยอลจอง]
อร่อยใช่มั้ย
อืม
ฉันทำเอง
ดูเหมือนนายไม่ค่อยได้กินข้าวเลย
อันนี้ขึ้นชื่อของร้านเราเลย ปลาหมึกทอด
- ลองกินดู อร่อยดี - น่าอร่อยจัง
จิ้มกับซอสต๊อกบกกี แล้วกัดคำใหญ่ๆ เลยนะ
โชคดีที่เลิกเร็ว
เลยได้มากินของอร่อยด้วย
กินเยอะๆ เลยนะ
กิน "จูมอกบับ" ของทอด และก็ "ซุนแด" ด้วย
กินให้หมดนะ เข้าใจมั้ย
ต้องรีบกินรีบไปแล้ว
ขอโทษที่มาช้าครับ
นี่ มาถึงเร็วนะเนี่ย
ครูครับ
เธอไม่ได้บอกว่าจะเลิกช้า
และขอให้มาทำแทนก่อนเหรอ
แต่มาถึงเร็วจัง
เปลี่ยนที่ทำงานให้ใกล้ที่เรียนเป็นไง
ผมคุยกับเจ้าของร้านแล้วครับ ว่าจะเป็นแบบนี้แค่เดือนนี้
อ๋อ เหรอ
ครูครับ
วันนี้
ขอบคุณมากเลยนะครับ
ขอโทษด้วยครับ
ทำไมล่ะ ฉันก็เขินนะ
ถ้าอีกหน่อยมีเรื่องที่ลำบากล่ะก็
ขอให้ช่วยได้เสมอนะ
ครับ
ซูบิน
วันนี้ฉันเหนื่อยมากเลยล่ะ
แต่ว่าพอมาที่นี่แล้วมีแรงขึ้นมาเลย
นอนแล้วสินะ
ฝันดีนะ
ฉันยังไม่นอนสักหน่อย
รู้ได้ยังไง
นั่นสิ
เราสื่อกันได้ล่ะมั้ง
เหนื่อยแย่เลยใช่มั้ย
ไม่จริงเลย ฉันสบายมาก
แล้วมาทำอะไรที่นี่
ก็แค่...
อยู่บ้านเบื่อๆ
ก็เลยออกมาสูดอากาศสักหน่อย แถมอากาศยังดีด้วย
นายเลือดกำเดาไหล
เศร้าเหรอครับ
ที่ไม่มีผมอยู่ใกล้ๆ
คือ...
ผมมีอะไรจะให้
อันนี้หนังสือสอนเขียนเรซูเม่
อันนี้ช่วยเรื่องเทคนิคต่างๆ ในการเขียนเรซูเม่
อันนี้คีย์ช่วยเรื่องสอบภาษาอังกฤษ
อันนี้แบบฝึกหัดความรู้ทั่วไป
และนี่ก็ เคล็ดลับ แนวทางในการสอบสัมภาษณ์
ประมาณนี้ครับ
เอามาให้ฉันทำไมเหรอคะ
ผมไปก่อนนะครับ
คือว่า
นี่มันอะไรเหรอคะ
บอกตรงๆ เลยนะครับ
จริงๆ แล้วผมคิดว่า ผมจะรอจนกว่าคุณจีมินจะเปิดใจ
แต่พอมาคิดๆ ดูแล้วแบบนี้มันไม่ได้น่ะครับ
ไหนๆ ก็ต้องรอแล้ว เลยอยากจะช่วยคุณไปด้วย
อ่อ และพวกเรามีบอร์ด สำหรับเรียนภาษาอังกฤษด้วย
ผมจะส่งพวกเอกสารให้ คุณก็เข้าไปดูเอานะครับ
และบางครั้งก็มีให้การบ้านด้วยนะครับ
และก็มีฟีดแบ็กให้ด้วย
คุณก็รู้ว่าผมเป็นครูใช่มั้ยครับ ครูโอ
ผมไปก่อนนะครับ คุณกำลังทำงานอยู่
- ครูคะ - ครับ
แต่ว่าแบบนี้
ฉันรู้สึกกดดันน่ะค่ะ
ไม่ต้องกดดันครับ
ผมคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ผมควรทำ ในฐานะคนที่ชอบคุณ
ไม่ได้เหรอครับ
คุณจะคบกับผมหรือไม่นั้น
คุณตัดสินใจได้เลยครับ
เข้าใจแล้วค่ะ
ครับ ผมไปก่อนนะ
เธอกำลังคิดแบบนี้อยู่ใช่มั้ย
"ขนาดอุดจมูกอยู่"
"ยังหล่อเลย"
ไม่ใช่อะ
ถ้าโอเคแล้วก็เอาออกเถอะ
เหนื่อยใช่มั้ย
ไม่
อย่าบอกว่าไม่สิ
ดีจัง
สบายจังเลย
ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ
จะให้พูดอะไรล่ะ
แค่อยู่ด้วยกันก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันกำลังทำดีอยู่แล้วใช่มั้ย
ภูมิใจมาก
ฉันภูมิใจในตัวนายมากเลย
ตอนนี้มันอาจจะเหนื่อย
แต่พอเวลาผ่านไปมันก็จะดีขึ้นไม่ใช่เหรอ
คงจะเป็นแบบนั้น
มันจะต้องดีขึ้นล่ะ
ก็...
พวกผู้ใหญ่เขาบอกแบบนั้น
เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ว่าถ้ารู้สึกเหนื่อยเมื่อไหร่
คิดถึงแต่สิ่งดีๆ กันเถอะ
เช่นนายได้เข้ามหาลัยศิลปะ
และทำงานที่ฝันไว้
และมีเธออยู่ข้างๆ
ตอนนี้ฉันก็มีความสุขนะ
ฉันก็เหมือนกัน
ต่อไป ฮวียอง
ต่อไป จุนอู
ครับ
อะไรอะ ได้ที่ 36 เหรอ
งั้นโจซังฮุนได้ที่หนึ่งเหรอ
ซูบิน
ฮวียอง ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ดูคะแนนตัวเอง
ถ้าสงสัยตรงไหนล่ะก็ ให้ลองไปปรึกษาครูประจำวิชานะ
- เข้าใจมั้ย - ค่ะ
พิลซัง ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่านายจะได้ไม่เกินที่ 200
- พอได้แล้ว - เท่สุดยอด
ให้ตาย หลบไป
มีคนได้ไปดูหนังแล้ว
โรมี ฉันได้ที่ 200 ล่ะ
- ฮะ โอ้โห - โอ้โห พิลซัง
นี่ๆ ฉันคิดว่าจะได้ที่ 500 แล้ว แต่ได้ที่ 200 ล่ะ
ยูพิลซัง ไปให้พ้นเลย
ห้ะ
เพราะนาย ทั้งหมดเป็นเพราะนาย
พิลซัง ในที่สุดก็ขึ้นมาอยู่ที่ 200 แล้ว
ครูครับ ผมกับโรมีจะไปดูหนังกัน
- จริงเหรอ - ครับ
โรมี ไว้คราวหน้าค่อยทำให้ดีขึ้นก็ได้
หลังจากปิดเทอมฤดูร้อนไง
คราวหน้าอะไรอีกล่ะคะ
เด็กๆ เงยหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้าหน่อย
ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใส และพวกเธอก็เป็นเด็กวัย 18 ที่สดใส
ยังมีโอกาสอีกเยอะ
สู้ๆ นะ
- ยินดีด้วยนะ พิลซัง - ขอบคุณครับ
- โรมี... - ไม่เอา
- เฮ้อ - โรมี โรมีรอก่อน
ให้ตาย ทำไมเท่จัง
พอได้แล้ว
โอเค
ดาฮินทำได้ดีมั้ย
ดีกว่าคราวที่แล้วเยอะเลย
ที่ดีขึ้นเพราะว่าตั้งใจเรียนมากๆ เลยล่ะ ใช่มั้ยนะ
จุนอู
ขึ้นมาเยอะมากเลย
เธอก็ดีขึ้นใช่มั้ย
อืม นิดนึง
โห ขึ้นมาเยอะมากเลย
สุดยอด ยินดีด้วยนะ
ใช่แล้ว
เมื่อวานเราไม่ควรเจอกันแบบนั้น
ฉันก็ไม่รู้ตัวเลยที่ทำลงไป
ไม่เป็นไรหรอก
ต้องมีพื้นที่ ให้เราได้หายใจบ้างสิ
"พื้นที่" เหรอ
แค่ที่โรงเรียนก็ยังดี
อะไรเหรอ
ครูฮันกยอลแนะนำมาน่ะ
จากที่ดูนะ
ถ้าฉันได้ที่หนึ่งในการประกวด
ฉันสามารถยื่นโควต้า ประเภทผู้ที่เคยได้รับรางวัลได้
จริงด้วย
นี่ ฉันตื่นเต้นแทนเลย นายต้องทำได้ดีแน่ๆ
ฉันต้องตั้งใจให้มาก
เพราะเริ่มช้ากว่าคนอื่น
ฉันก็ต้องหาทางเดินของตัวเองบ้างแล้ว
ตอนนี้ยังไม่รู้จะไปทางไหนเลย
ต้องไปได้ดีแน่ๆ
อีกไม่นานเธอก็จะหาทางได้เอง
ทุกอย่างต้องเป็นไปได้ด้วยดี
ยูซูบินต้องทำได้ดี
อะไร ร่ายคาถาเหรอ
โอ้โห ในที่สุดซังฮุนก็ได้ที่หนึ่ง
- ฉันต้องเรียนรู้จากนายบ้างแล้ว - อย่าเวอร์ไปหน่อยเลย
- ในที่สุดนายก็ได้รับการยอมรับสักที - ไม่เอาน่า
คิดเหมือนกันมั้ย มาฮวียอง
ไปเรียนกันได้แล้ว
เข้าห้องไปเรียนกันได้แล้ว
พ่อฉันเองล่ะ
คนที่ส่งอีเมลให้นายน่ะ
และก็เป็นคนแจ้งเรื่องนี้ด้วย
ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้ไปหมด
ขอโทษด้วยนะ
ไม่คิดว่าจะออกมาเป็นแบบนี้
โอเคใช่มั้ย
ห่วงตัวเองเถอะ
ใช่มั้ยล่ะ นี่สินะ มาฮวียอง
นี่สิ มาฮวียองที่ฉันรู้จัก แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย
สตินายไม่หลุดเลยให้ตายสิ
ฉันต้องเรียนรู้จากนายบ้างแล้ว
ฉันขอโทษสำหรับสิ่งที่ครอบครัวฉัน
ทำไว้กับนายและพ่อด้วยนะ
แต่ครอบครัวนายก็ได้ทุกอย่างที่ควรได้แล้วนี่
แค่นั้นก็น่าจะพอแล้วไม่ใช่เหรอ
ประทับใจจัง
ความไม่รู้สึกละอายจนถึงที่สุดของนายเนี่ย
ศักดิ์ศรีของนายนี่มัน
ฉันยอมรับเลยว่ะ
แต่ว่าฮวียอง
มันน่าเบื่อนะแบบนี้
การเรียนมันสนุกแค่ตอนนี้
ที่มีนายมาแข่งและคอยเป็นคู่ต่อสู้กันนี่ล่ะ
หลังจากนี้ฉันจะไปสู้กับใครล่ะ
เอาล่ะนะ นโยบายที่ส่งเสริมการส่งออก ของประเทศเรา...
ใครน่ะ
เงียบหน่อย
พวกนั้นใครน่ะ
ดูเหมือนจะเป็นพวกเจ้าหน้าที่ระดับสูงนะ
- พิงซัง - ครับ
ครูบอกให้เงียบไง
ครูครับ ผมจะไปดูหนังกับโรมีครับ
เหรอ ยืนให้ดีๆ
ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ โครงสร้างอุตสาหกรรมเปลี่ยนแปลงไป
ตลอดช่วงระยะเวลาสั้นๆ เขาได้เปลี่ยนจากอุตสาหกรรมเบา
เป็นอุตสาหกรรมหนัก เคมี และการผลิตแบบไฮเทค
ในกระบวนการนี้ ทำให้โรงงานอุตสาหกรรมในเขตเมืองหลวง
และในภูมิภาคยองนัมมีแนวโน้มเติบโตขึ้น
"เทออกมา"
"ตกลงสู่ก้อนหิน และมีการต่อสู้กัน"
ตรงย่อหน้านี้
สวัสดีค่ะ
เรามาจากกระทรวงศึกษาค่ะ
สวัสดีครับ
เรามาเริ่มกันเลยมั้ยคะ
ได้ครับ
ครูโอฮันกยอล
ครับ
เราจะทำการสอบสวน
เรื่องกรณีปลอมแปลงคะแนน ของมาฮวียอง
จากหนังสือชี้แจงของคิมบยองชอล ครูที่ปรึกษาคนก่อนนะครับ
และเรื่องเกี่ยวกับความรุนแรงในโรงเรียน
ว่ามีจริงหรือไม่ และมีการจัดการอย่างไร
โดยจะเป็นส่วนที่เกี่ยวข้องกับมาฮวียองครับ
และเราต้องการที่จะสอบถามนักเรียกสองสามคน ที่จะช่วยในเรื่องการสอบสวน
ตามที่ถูกกล่าวหาได้แก่ มาฮวียอง อีกีแท
และคนสุดท้ายชเวจุนอูครับ
ครับ
ผมจะตอบคำถามตามความจริง ในเรื่องที่ผมรู้นะครับ
แต่ว่า
ทั้งฮวียอง
และคนอื่นๆ ยังเป็นนักเรียนอยู่
ผมหวังว่าเรื่องนี้ จะไม่สร้างบาดแผลให้พวกเขานะครับ
ขอร้องล่ะครับ
มันเกี่ยวข้องกับคนพวกนั้นเหรอ
มีอะไรเหรอ โซเย
รู้เรื่องอะไรมาเหรอ
กีแทก็ไปด้วยเหรอ
เป็นความจริงที่ฮวียองบอกให้ช่วย
แต่เรื่องเงินเป็นความคิดของผมเองครับ
พวกเขาถามเรื่องเงิน
และผมก็อยากดูดีในสายตาของฮวียอง
ฉันพูดความจริงทั้งหมด
เธอจะได้ไม่ต้องอาย
และก็ฉันไปขอให้ชเวจุนอูอภัยให้แล้วนะ
เยี่ยมมาก
ทำได้ดีมาเลย กีแท
ฉันก็ต้องเข้าให้ข้อมูลด้วยเหมือนกัน
ในฐานะครูที่ปรึกษา
มันอาจจะทำร้ายความรู้สึกเธอบ้าง
แต่ครูตัดสินใจที่จะพูดความจริงทั้งหมด
ผมรู้ครับ
และผมก็เตรียมใจไว้อยู่แล้ว
ครูพูดไปตามความจริงเถอะครับ
ครูเชื่อว่านี่จะเป็นทางที่ดีที่สุดสำหรับเธอ
ครับ
จุนอู
มาที่ห้องให้คำปรึกษาได้แล้ว
นอกจากเรื่องปลอมแปลงคะแนนแล้ว
เราขอยืนยันเรื่องอื่น...
ที่เกี่ยวข้องกับเธอและมาฮวียองได้มั้ยจ๊ะ
ครับ
เนื้อหานี้ที่เกี่ยวข้องกับมาฮวียอง...
เป็นความจริงมั้ย
ชเวจุนอูจ๊ะ
ฉันก็หวั่นๆ ใจอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่ามาฮวียองจะทำเรื่องพวกนั้น
เรื่องคะแนนก็ตกใจแล้วนะ
เขายังเคยทำเรื่องแบบนั้นอีกเหรอ
ยุนโซเย
ทำไมถึงไม่บอกพวกเรา
เธอน่าจะบอกเรื่องนี้กับฉันสิ
ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่า จุนอูต้องเจอเรื่องแบบนั้น
ขอโทษนะ ตอนนั้น...
ฉันกลัวว่าเรื่องจะบานปลายน่ะ
โซเยก็ต้องคิดมาแล้วล่ะ
ซูบิน
ทำไมตลอดเวลา ที่ผ่านมาถึงไม่ยอมบอกกันบ้าง
ว่านายต้องเจอเรื่องแบบนั้น
เพราะฉันรู้ว่าเธอต้องเจ็บปวดแบบนี้
จะให้เล่าให้ฟังได้ยังไง
แล้ว...
แล้วนายอดทนอยู่คนเดียวได้ยังไง
ทำไมฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ทำไมฉันไม่พยายามที่จะหาความจริงบ้างนะ
ซูบิน
เธอกับฮวียองเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก
เธอต้องหวังให้ฮวียองไม่เป็นคนแบบนั้นอยู่แล้ว
ไม่ต้องรู้สึกผิดกับฉันหรอก
ฉันเข้าใจ
อย่าเจ็บปวดมากนักเลย
ฉันจะจัดการเรื่องนี้
อย่างที่ฉันต้องการ
จุนอู
ที่ผ่านมานายทนได้ยังไง
บางครั้ง
เพราะว่ามีเธออยู่ด้วย
จุนอู
เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
ช่วงเวลาเลวร้ายพวกนี้
พวกเรา
มาอดทนไปด้วยกันนะ
บทลงโทษเรื่องปลอมแปลงคะแนน จะตัดสินออกมาเร็วๆ นี้
ครับ
และเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชเวจุนอู ก็ยอมรับใช่มั้ย
ครับ
ชเวจุนอูก็คงยืนยันไปแล้ว
เขาเลือกที่จะขอเลื่อนไปก่อน
จุนอู
เดี๋ยวครูไปส่งให้
ผมเพิ่งรู้ครับ
ว่าผม...
ยังไม่ได้ยกโทษให้ฮวียอง
ลึกๆ แล้ว...
ผมยังเกลียดเขาอยู่
เธออดทนได้เก่งมากเลยนะ
แต่ว่า
ทำไมถึงเลือกที่จะ ยังไม่ให้คำตอบในตอนนั้น
เธอทำให้มันจบได้ตั้งแต่ตอนนั้นเลยนะ
เธออดทนอยู่ใช่มั้ย
เพราะงั้นผมถึงได้เกลียดตัวเองไงครับ
ว่าความรู้สึกนี้มันอะไรกันแน่
ผมเกลียดเขามาก
และก็ยังยกโทษให้เขาไม่ได้ด้วย
แต่มีบางอย่างที่ทำให้ผมไม่พูดออกไป
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนโง่
จะอะไรเสียอีกล่ะ
เพราะเธอเป็นคนดีไง
ต่อให้เธอโกรธเกลียดขนาดไหนก็ตาม
แต่เธอก็กังวลว่า มันจะสร้างบาดแผลให้คนอื่น
เธอเป็นคนแบบนั้น
จุนอู
สิ่งที่เธอตัดสินใจทำ
ถ้ามันเป็นไปตามที่เธอต้องการก็พอแล้ว
นายทำแบบนั้นทำไม
ฉันไม่มีอะไรจะพูด
เราเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก
แต่ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ว่านายจะทำอะไรแบบนั้น
ฉันเป็นคนไม่ดีแบบนี้ล่ะ
นายรู้อะไรมั้ย
สิ่งที่ทำให้ฉันเจ็บปวดตอนนี้
คือในตอนที่ฉันพูดว่าเราเป็นเพื่อนสนิทกัน
แต่ฉันกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ฉันกลับปล่อยเอาไว้
ให้นายกลายเป็นแบบนี้
ขอโทษนะ ซูบิน
บางที...
ฉันอาจจะ
รู้สึกอยู่แล้วก็ได้
ถึงแม้จะไม่แน่ใจก็ตาม
แต่กลับหวังว่า
นายจะไม่เป็นคนแบบนั้น
หรืออาจเป็นเพราะกลัวที่จะรู้ความจริง
นั่นคือสิ่งที่ฉันผิดหวังที่สุด
ไม่หรอก
เธอเป็นเพื่อนที่ดีมากเลย สำหรับฉัน
ฉันไปก่อนนะ
กลับมาแล้วค่ะ
ไงบ้าง
ไปเรียนพิเศษมาโอเคมั้ย
ค่ะ
- หนูกินน้ำก่อนนะ - อืม
ซูบิน
เรื่องฮวียองเป็นความจริงเหรอ
เรื่องที่เกี่ยวกับจุนอูน่ะ
แม่รู้แล้วใช่มั้ยคะ
ว่าจุนอูไม่ใช่เด็กไม่ดี
ว่าเขาเป็นเด็กดี
แม่คะ
อย่างที่แม่บอก หนูทำคะแนนได้ดีขึ้น
และก็พิสูจน์แล้วว่า หนูดูแลตัวเองได้ดี
หลังจากนี้ช่วยเชื่อใจหนูหน่อยไม่ได้เหรอ
ซูบิน
แม่เชื่อใจลูกนะ
แต่ว่าตอนนี้มันเป็นช่วงเวลาสำคัญ
และก็
ซูบิน ลูกอาจคิดว่า
ลูกดูแลตัวเองได้ดีแล้ว
แต่อายุเท่าลูก มันไม่เป็นแบบนั้นหรอก
วัยแบบนี้มันคาดการณ์อะไรได้ยาก ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับลูกบ้าง
แค่เชื่อใจหนูก็พอค่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
อย่าเพิ่งคิดจินตนาการ
หรือสันนิฐานอะไรไปเอง
จะไม่มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับหนูเด็ดขาด
จุนอูก็เหมือนกัน
คราวนี้เขาทำคะแนนได้ดีมาก
และก็พยายามอย่างมากเหมือนกัน
เขาหาสิ่งที่อยากจะทำเจอแล้ว
และพวกเราก็พยายามอย่างมากทั้งคู่
และอนาคตก็จะเป็นแบบนั้น
หนูอยากพูดแค่นี้
ขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ
ซูบิน
วันนี้ฉันมารับนายไปโรงเรียนด้วย
ปกตินายเอาแต่รับฉันไปโรงเรียน
ไม่เป็นไรหรอก
ไปกันเถอะ
พูดได้ตามสบายเลยนะจ๊ะ
ครับ
ผม...
ไม่มีข้อมูลอะไรที่จะให้เพิ่มเติมแล้วครับ
ช่วยสืบสวนแค่ใน ส่วนที่มาฮวียองให้ข้อมูลด้วยครับ
จุนอู
ซูบิน ฉันน่ะ...
ไม่ต้องบอกฉันก็ได้
ไม่ว่านายจะตัดสินใจยังไง
มันคือสิ่งที่ถูกต้องอยู่แล้ว
ทำได้ดีแล้ว
[คำร้องขอลาออก]
ฮวียอง
จะลาออกจริงๆ เหรอ
ผมอยากออกไปจากที่นี่เร็วที่สุดครับ
คือว่า...
ครูว่านะ
ทำไมไม่ลองใช้เวลาคิดอีกหน่อยล่ะ
ฮวียอง
ผมจะลาออกครับ
ฮวียอง
นี่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหานะ
ขอโทษนะครับ ครู
ชเวจุนอู
นายน่าจะพูดเรื่องเกี่ยวกับฉันไปให้หมดสิ
ทำไมทำแบบนั้น
ฉันคิดว่าฉันไม่จำเป็นต้องบอกนายนะ
ฉันจะลาออก
มาฮวียอง
ลาออกเหรอ
ใครให้นายลาออก
ทำไม
ผิดหวังเหรอ
เพราะนายให้อภัย แต่ฉันกลับวิ่งหนีงั้นเหรอ
ใครให้อภัยนายกัน
นายคิดว่าการที่ฉันไม่พูด คือการยกโทษให้นายงั้นเหรอ
ฉันจะไปให้อภัยนายได้ไง
ในเมื่อนายยังไม่รู้สึกผิดกับสิ่งที่ตัวเองทำเลย
แล้วจะให้ฉันทำยังไง
ฉันยอมแพ้ทุกอย่าง และจะจากไป
ฉันก็ทำสิ่งที่คิดว่าดีที่สุดแล้ว
ฉันก็กลัวมากเหมือนกัน
แล้วฉันต้องทำยังไง
จะให้ฉันทำยังไง
นายเคยรู้สึกขอโทษฉันจริงๆ บ้างมั้ย
จากใจจริงของนายน่ะ
ไม่เคยใช่มั้ยล่ะ
นายให้ความสำคัญแค่ศักดิ์ศรีของนายเท่านั้น
มาฮวียอง
ฉันให้อภัยนายไม่ได้
และสุดท้าย นายก็วิ่งหนีไป
แบบคนขี้ขลาด
ชเวจุนอู
ขอโทษนะ
ขอโทษจริงๆ
[สู้สุดใจ วัย 18]
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย